Soneto en galego (poesía)
Vella chepuda é a soidade (Vieja jorobada es la soledad) Haberá indecencia na furia, quizais na decencia, frivolidade, mais mesturando candor e saudade non vai vir do inferno a luxuría. Por mor deses relamidos da curia non vou sentir polo teu mel, saudade, que vella chepuda é a soidade e sempre leva manto de penuria. Eu heite facer voar e revoar cando visite a frequiña ermida. os montes as leiriñas e o pombar. Afogarei en gozo a tua vida, fareite soñar despois de soñar ata que a dita te deixe rendida

.jpg)

_-_De_roeping_van_Matte%C3%BCs_(1599-1600)_-_Rome_San_Luigi_dei_Francesi_10-01-2011_12-07-56.png)
_-_Ecce_Homo_-_Google_Art_Project.jpg)


.jpg)

.jpg)
.jpg)




.jpg)
.jpg)

.jpg)



.jpg)
.jpg)

















_(c._1602).jpg)
.jpg)

.jpg)
.jpg)
.jpg)
Comentarios
Publicar un comentario